1. Draaikrachttest: De veranderkracht van een product is zijn vermogen om zich te verzetten tegen een halvering. Verschillende normen bepalen de minimale eisen voor de veranderende kracht van zelftappende schroeven. Bij deze test wordt de schroef in een boorkop vastgeklemd met een gespleten tapmidden op het krachtveranderende testgereedschap, en vervolgens wordt een momentsleutel gebruikt om kracht uit te oefenen totdat de schroef breekt. Als het koppel de minimumvereiste van de regelgeving niet overschrijdt, zal het product de test niet doorstaan. Een defect geeft aan dat de schroef te zacht is of dat de hoofddiameter van de schroefdraad te klein is.
2. Vergrendelingstest: bij deze test wordt de schroef vastgezet op een testplaat met een normale hardheid, dikte en gatdiameter. Als de schroef door de testplaat wordt vergrendeld, maar de schroefdraad is vervormd, is het product niet gekwalificeerd. Onbevredigende resultaten duiden erop dat de oppervlakteverhardingsbehandeling van de schroef te oppervlakkig of te zacht is.
3. Draaimomenttest: Deze test is alleen vereist voor schroeven met gerolde schroeven. Bij het uitvoeren van de blokkeertest wordt het minimale blokkeermoment van de testplaat in acht genomen. Als het koppel de opgegeven standaardwaarde overschrijdt (de standaardwaarde is gebaseerd op de maat en oppervlaktebehandeling van de schroef), is het product niet gekwalificeerd. Een defect geeft aan dat het oppervlak van de schroef niet glad genoeg is, of dat de schroefdraad niet goed is gevormd en een groter koppel vereist.
